Categoriearchief: Gezegd

Afscheid bij Odisee (27 juni 2018)

Na een loopbaan van 10 jaar nam ik afscheid bij Odisee om aan de slag te gaan Bij Facilicom. Op 27 juni ging mijn afscheidsfeest door.

Ik sta hier vandaag met de gemengde gevoelens eigen aan aan afscheid.

Als eerste én voornaamste, dankbaarheid. Dankbaar voor dit mooie afscheid met de vriendelijke woorden. Dank aan mijn leidinggevenden voor de kansen die ze mij gegeven hebben om mijn ding te doen en een aantal letterlijke stenen in de rivier te verleggen. Dank aan mijn collega’s, die de stenen hielpen dragen – al iets minder letterlijke stenen. De collega’s aan wie ik steeds het mogelijke en vaak ook het onmogelijke gevraagd heb. Dank aan mijn vrienden en familie voor de steun in de aan – en het begrip in de afwezigheid.

Aanvaarding: Aanvaarden dat het Odisee verhaal door andere auteurs zal geschreven worden. De Ilias werd geschreven in de warm-zakelijke stijl van het DDC-Lanneauisme. De Odisee word verder geschreven door een nieuw auteursteam in hun eigen literaire stijl.

Nostalgie: Nostalgisch naar mijn studentenleven dat door de twee verenigingen van A – Aloisiana en de ASR- schaamteloos 12 jaar of moet ik zeggen 12 kilo – verlengd werd. De twee A’s, Dulci et Utile. Ik heb veel geleerd, we hebben veel kunnen doen en ons te pletter geamuseerd onderweg. Van de Oostendse zandputten tot de Ardense hoogten. En verschillende vrienden voor het leven gemaakt.

Kourage: Met volle moed zet ik op mijn persoonlijke Odisee koers naar het volgende eiland. Een nieuwe plek, met nieuwe bewoners en gewoontes. Maar ik hou jullie in gedachten. En beschouw de diversiteit aan de culturen als een rijkdom.

Er zal wel iets blijven van gemis, dat op de andere plek blijf voorbestaan. Het eind van een geschiedenis.

Weggaan is de kiem van nostalgie, waaruit de boom van het missen groeit. En dat is een Wouterisme.

Grazie mile

Speech Kies AV ASR Mei 2017

Allerbeste afscheidnemende, continuerende en nieuwe studentenvertegenwoordigers
Vrienden van de ASR

Ik breng u goed nieuws. We hebben een nieuw, voltallig bestuur voor het volgende academiejaar. Dat is al meer dan STAL, VVS en de Ugent kunnen zeggen

En de kiescommissie ontving geen klachten van kandidaten. Dat is al meer dan de KU Leuven kan zeggen met de recotsverkiezingen. En we vonden onze nieuwe voorzitter bij de eerste oproep. Dat is al meer dan Odisee kan zeggen bij de aanstelling van een nieuwe Algemeen Directeur. Maar die is er intussen en zelfs bij ons hier vanavond, welkom meneer de algemeen directeur.

Goed nieuws dus, dat het komende academiejaar 2017-2018 de studentenvertegenwoordiging voor Odisee én de KU Leuven zijn kapitein Stijn heeft met zijn bemanning. Kapitein Stijn neemt het roer over van Rachel. En we weten hoe goed Nederlanders met boten zijn. Er zijn een aantal belangrijke klippen genomen en aantal belangrijke havens aangedaan. De belangrijke klip van de instellingsreview werd met glans genomen. De argumenten van onze studentenvertegenwoordigers gingen er als MAPLE SYRUP in bij de commissie. En we weten hoe goed Canadezen met Engels zijn. Dus vanzelf werd al het werk dubbel gedaan: de studentenvertegenwoordiging kreeg een Engelstalige boertje slash zusje. Al weet ik sinds dit jaar dat ik niet meer SLASH moet zeggen, maar Duitse komma. Letterenstudenten in je vergadering, je leert altijd iets bij.

Onder leiding van kapitein Rachel  zeilde de ASR heel vaak de haven van het studentenportaal binnen. We weten hoe goed TI’ers zijn met IT. Ze draaien de letters om, maar het is hetzelfde.

Dat het portaal en de app met al zijn functionaliteiten er zal komen is de verdienste van de studentenvertegenwoordigers. Dus al die 18 000 studenten die binnenkort dagelijks op het icoontje klikken, denk aan de ASR.

Ik stel voor dat we het icoontje de vorm geven van een Harambé beeltenis. Zo zien we allemaal subtiel de link met de ASR.

Nog zo’n realisatie is dat deze ruimte – clubke –verbouwd wordt mét toiletten, zodat deze plaats echt dé ontmoetingsplaats wordt voor de studenten langer dan 9 tot 5. Er is al gedroom over optredens, quizzen, late night karaoke – ik kan u enkele eighties hits aanbevelen – en een zangfeest wat in bepaalde kringen een schuilnaam is voor cantus. We zouden in de toiletten moeten graveren: ‘U zit hier op het toilet, de ASR heeft ze er gezet’. Of toch minstens, u zit hier op het toilet te dromen, de ASR heeft ze bekomen.
En we mogen fier zijn op de pride komende zaterdag, en ondanks het slechte weer waren de publieke reacties – mét televisie-interview – over jardin rosé rooskleurig.

De studentenvertegenwoordigers namen deze bochtige klippen in woelig institutioneel vaarwater. Gelukkig bracht een mirakel uit Brakel ons de loods om het schip ertussendoor te varen. Het schip kon de bestemming niet bereiken zonder de loods, anders loopt het op de klippen.

Rest mij nu nog kapitein Stijn en bemanning een goede vaart te wensen. Het is een goede mix tussen ervaren zeebonken (M – Duitse komma – V) en nieuwe avonturiers. Het zal weer boeiend worden. Komt er nog een storm uit het Oosterlinck? Krijgt de bemanning last van luis in de Sels? Zijn er kapers op de kust?

Ga ervoor, beste bemanning. Noteer: 16 mei 2018 op bestemming. Afspraak hier, in deze veilige haven, die tegen dan wat gemoderniseerd zal zijn. Ik zal jullie hier opwachten. Goede vaart.

Getuigenspeech Huwelijk Gert & Nicolas

Zo’n acht jaar geleden, we waren het EHSAL-groen achter de oren verloren, leerden baby en baby elkaar kennen en werden dé babies. De effecten daarvan op de bruidegom heb ik van dichtbij meegemaakt. Ik kan het u verzekeren: het is een wetenschappelijke publicatie waard. De Italiaanse posterijen werden ingeschakeld om postkaarten volgetekend met hartjes – herten in de voertaal van de bruidegom – te bezorgen aan baby. Hoeveel herten krijg je op een postkaart, de wiskunde is er nog niet uit.

Zo werd in die tijd geen enkel verkeersbord A27 gepasseerd zonder even te vertragen en dat bord te fotograferen. Verkeersbord A27, ik heb het even opgezocht, wat zo veel betekent als ‘doortocht van groot wild’. Mijn eerste hypothese was dat hij haar wilt; met een T dus. Nicolas en D-T het was nooit een goed huwelijk. Dit huwelijk zal oneindig veel beter zijn.

Navraag bij baby himself leerde mij dat de afbeelding op het verkeersbord verwijs naar onze bruid, Gert. Met geen G, dus. Dat was eenvoudig taalkundig te verklaren. Nicolas en G-H het was nooit een goed huwelijk. Dit huwelijk zal oneindig veel beter zijn. Dat het dier in kwestie een ree betrof, laat ik maar in het midden. Nicolas en dierenkunde, het was nooit een goed huwelijk. Dit huwelijk zal oneindig veel beter zijn.

Hoewel in de geschiedenis van onze trouwers heel wat dieren voorkomen. Pluchen dieren, zoals vele kilometers die werden afgelegd met de autogordelhond. Helaas kon het brave dier niet verhinderen dat er een auto ter ziele ging. Ik moet u bekennen dat ik daar wél voor iets tussen zat, maar dat terzijde. Om de eenzame hotelnachten door te komen, was er Arthur de Teddybeer. Gelukkig voor de babies dat Teddyberen niet praten. En gelukkig voor teddyberen dat ze niet kunnen ruiken of de brave Arthur was meermaals dronken geweest. En dat ze niet kunnen zien…

Maar ook levende dieren – zogenaamde iPets, wijlen Steve Jobs zou jaloers geweest zijn,  – kunnen van het gezelschap van onze babies genieten: de vis Penelope en Mr E. het konijn. Er wordt binnenkort trouwens een pluchen dier aan het echtpaar Maes-Pardon, nu mogen we ze ook zo noemen, toegevoegd. We komen daar later op de avond op terug. Een soort van Talisman die met hen eerst een reis zal maken en op foto staan met alles wat ons echtpaar (ik begin gewoon te worden aan de term) typeert. Ik verklap het jullie al, het is een kikker. De kikker zal geluk brengen aan de prinses en de prins, zoals dat hoort in sprookjes en dus ook sprookjeshuwelijken. Jullie moeten hem dan af en toe wel eens kussen, dan blijft hij gelukt brengen op jullie Odisee. Excuses voor de sluikreclame.

En dat is dan ook wat jullie toewens: heel veel geluk. Wordt wie jullie zijn, de babies.

Speech KIES AV Studentenraad ASR (2)

Beste studentenvertegenwoordigers, oude en nieuwe

Zoal de traditie dat vraagt, geef ik een kort woordje vooraleer we de honger en dorst, die de ASR toch wat typeert, zullen stillen. Maar kort, want weinig woorden zeggen meer.

ASR 2016-2017. Ik heb toch wel even moeten slikken bij het tikken van deze jaartallen. Exact 10 jaar geleden, en daarmee voor mezelf ook 10 kilo (en ik rond af om het mooi te laten uitkomen), stond er een groepje jonge EHSAL’ers in ditzelfde gebouw. Ook met champagne trouwens, goede tradities hebben hun rechten. De jongelui hadden iets te vieren: voor het eerst was mede-bestuur van studenten in de hele organisatie doorgetrokken. Volwaardige bestuurders in de Raad van Bestuur, zonder voorafgaandelijke medezeggenschapscomités, paternalistische forum-vergadeirngen  of gesloten agendapunten. Mede-bestuur.

We springen, iets lastiger met die 10 extra kilo’s, 10 jaar verder in de tijd. En daarmee maak ik  de brug naar de ASR van vandaag. Ik kan u zeggen dat de droom van de drie jongelui van weleer zonder meer realiteit geworden is. Op vandaag wordt de organisatie echt mee-bestuurd door studentenvertegenwoordigers, waar nodig zo scherp als een speerpunt. Om op mijn expertisedomein, zijnde wijn, te blijven: de Eeman-generatie is zonder meer een grand cru classé. Chateau Brakel heeft eerst even goed gerijpt op eiken vaten van de Vlaamse-Ardense bomen. Chateau Brakel zou ik omschrijven als soepel op de tong maar met een sterke afdronk. Uiteraard met aroma’s van Pommade en Oost-Vlaamse landbouwlucht. Wijngoeroe – recensent  Parker zou het zeker 95 op 100 geven. En zoals dat met klassewijn gaat, wordt die beter met de jaren. Dat belooft dus voor volgend jaar.

Volgend jaar. Dan zijn we 11 jaar verder. Het zal werken worden om de 11e kilo tegen te houden. Volgend jaar zijn we al zeker van 1 primeur: voor het eerst in de geschiedenis zal een vrouw het voorzitterschap. Daarmee is ook bij de ASR het glazen plafond gesneuveld. Nog een vrouw aan de top hier in huis, naast de Algemeen Directeur, De Algemeen beheerder, de personeelsdirecteur en  de voorzitter van het professioneel onderwijs. Misschien moet toch eens overwegen te transgenderen. Ook op internationalisering en andere origine scoren we met deze vrouw goed.

Ik zeg – ook in traditie – grazie mile aan de afscheidnemende ploeg: Jeroen voor zijn photoshop werk, dat onze vorige algemeen directeur een prachtig afscheid bezorgde met het Odipoly spel. Daarover spreekt men effectief binnen 10 jaar nog. Sam voor het eindelijk in orde zetten na 10 jaar van onze ICT. En daarmee staan we 10 jaar voor op tijd, dus bekijk het nog eens op onze reünie.

Het is een cliché, en ik weet, ik val in herhaling, maar. Volgend jaar is een cruciaal jaar. Alweer. Ja, het is echt waar. Deze nieuwe ploeg staat voor grote uitdagingen. Het ziet er naar uit dat de besparingen in het hoger onderwijs nog niet achter de rug zijn. De relatie tussen Odisee en de KU Leuven zal zijn definitieve beslag moeten krijgen. Een huwelijk. Met gemeenschap van goederen of niet? Een scheiding van tafel en bed? Een echtscheiding? Een schijnhuwelijk. Wie weet.

Daarbij heb ik 1 boodschap voor het nieuwe bestuur en de studentenvertegenwoordigers, en voor deze ene keer per jaar geef ik een welgemeend ‘non’ aan neutraliteit. En ik vat de boodschap samen met een quote uit een van de favoriete boek-films van onze nieuwe voorzitster: Men of the west, unite or you will fall. This day does not belong to one Man, But to All. Er is nog nooit in de geschiedenis iets groots gerealiseerd door splitsing, in tegendeel, de Romeinen wisten al dat je moet verdelen om te heersen. Grote dingen gebeuren als mensen en groepen zich verenigen. Weet trouwens dat het recht om te verenigen er gekomen is na de Franse Revolutie. Dat was verboden omdat machtshebbers doorhadden dat ze een paar individuen makkelijk konden in de kiem smoren maar dat een vereniging een bedreiging vormde voor absolute macht.

Deze groep is de vereniging van de studenten van Odisee en de KU Leuven. Jullie zitten naast elkaar hier in deze broodjesbar tijdens de middag. Gebruiken dezelfde aula en wifi signalen. Komen letterlijk door dezelfde deur naar binnen. Laat u niet wijsmaken door oude mannen en vrouwen van zogezegde stand dat er een schisma hoort te zijn tussen het academisch en professioneel onderwijs. Vertel mij: is het onderscheid tussen een student bedrijfsmanagement en handelswetenschappen echt groter dan tussen een student bedrijfsmanagement en vroedkunde? Dat krijg je niet uitgelegd, zou onze uittredende voorzitter zeggen: beiden hebben dezelfde titel ‘student’ en hetzelfde werkwoord ‘studeren’. Laat u niet wijsmaken dat Sint-Niklaas en Brussel ver uit elkaar liggen. Laat u niet wijsmaken dat ooit één machine iets van waarde creëerde door de stekker er uit te trekken. Uit een vereniging stappen  maakt de vereniging en het individu zwakker. Stijg zelfs uit boven het mede-bestuur en geef het voorbeeld voor de oude dames en heren van stand. Terwijl zij kibbelkabinet houden slaan we de hand aan de ploeg. En dat bedoel ik zowel aan het Brakelse landbouwinstrument als aan een ‘team’.

Alleen zo staan we hier over nog 10 jaar, en dat zou dus al 20 kilo betekenen, terug.

Men of the west, unite or you will fall.

Je bent een student in Brussel (geweest) als je

Je bent een student in Brussel (geweest) als je

  1. het personeel in Sofie’s cube bij voornaam kent
  2. proefde van de broodjes bij Chez Willy na de fuse
  3. in de trap van L’ecuyer getrapt bent
  4. David Bowie of Michael Jackson zong in de Nua
  5. ondervond dat ‘empire’ een duister rijk is
  6. en dat er in het opslaghuis drank te krijgen is
  7. de mannen en vrouwen van de nacht tegenkomt tijdens een storm op zee op weg naar Cuba voor het plezier
  8. intiem kennis maakte met het putje buiten aan de club
  9. niet alleen in je bed slaapt, maar ook in de les, aan de toog, op de grond
  10. niet alleen in je bed slaapt, maar met iemand anders die je eigenlijk niet kent
  11. weet Tabora niet alleen in Tanzania ligt, maar ook in Brussel
  12. en je daar al eens terecht komt tegen dat de zon opkomt
  13. het verband kent tussen stof en dorst
  14. de woordenschat beheerst met termen zoals ‘heweldih muile’, ‘der los over’,’beiren’, ‘de kop in’, ‘heweldih vermohend’, ‘binnentrekken’, ‘k et get’, ’t e behost’ en ‘nieweird’
  15. op het einde van het semester moet beginnen sparen om de kopiekosten van nota’s te financieren
  16. de KBR dan een tweede thuis wordt
  17. kafkaiaans met feesten associeert
  18. Brussel consequent als BXL schrijft
  19. je vakken ‘koopt’ of ‘jokers’ inzet
  20. pilsen als werkwoord beschouwt

Speech pensioen Martine Van Poucke

Martine, ik heb altijd beloofd om bij je pensioen iets te zeggen. De vraag wat en wanneer hield al mij al bezig sinds het nieuws van je pensioen werd aangekondigd.

 

Enkele weken gelden was ik bezig met de opkuis van mijn bestanden. Jullie weten wel, dat vreselijke werkje naar aanleiding van de file server migratie. Ik botste daar op een quote in een presentatie van mijn HR cursus. Die luidt als volgt:

“Don’t pick a first job. Pick a  first Boss. Your first boss is the biggest factor in your career success. A boss who doesn’t trust you won’t give you opportunities to grow. When you accept your first job, you’re hiring a tutor to teach you about work. Be sure to hire wisely.”

Ik wist meteen, dat is mijn boodschap. En ik kan mijzelf alleen maar gelukkig prijzen met de keuze die ik toen gemaakt heb. Het is dan ook met een gevoel van dankbaarheid en waardering dat ik je pensioen tegemoet kijk.

Ik heb veel geleerd van Martine. Ze was haar tijd eigenlijk voorruit.

Het is tegenwoordig erg hip, vooral in de IT sector, om te werken met stand-up meetings of zogenaamde ‘scrums’. Korte, frequente meetings die rechtop staand gehouden worden om meteen de essentie te komen, informatie uit te wisselen of te beslissen en daarna er meteen terug in te vliegen. Martine past dat al jaren toe, bij Martine heet dat gewoon rookpauze. Je hebt 1 sigaret, of bij goed weer twee sigaretten, de tijd om de voorliggende knoop te behandelen. Die methode werkt, ik kan het u verzekeren, je kunt ermee een kelder/parking verbouwen tot een studentenrestaurant.

Bij Martine zijn er geen potten om rond te draaien, geen olifanten in de zaal en gaat het schip altijd recht door zee. Authentiek leiderschap avant la lettre, met grote A,. En met visie op studentenbeleid  al met even grote S, student centraal.

Ook op het vlak van time management gaf Martine blijk van grote innovaties, zij toverde het alom bekende concept ‘just in time management’ om tot het vernieuwend ‘just too late’ concept te komen: de minder productieve  introductietijd van vergaderingen wordt gewoon overgeslagen.

Martine, het is het einde van paars: nu gaat Kuifje verder zonder Madam Pijp. Clyde zonder Bonnie. Ik zal het missen.

Geniet van je pensioen. Huisvesting in Frankrijk, met goed eten en de witte wijn. Met wat petanque als sport. Het theater als cultuur.

En zoals je zelf vaak zegt: het is niet wat het is, maar wat je ermee doet.